Avellana

Avellana werd 35 jaar geleden als baby te vondeling gelegd, en heeft geen idee wie haar ouders zijn of waar ze oorspronkelijk vandaan komt – het is alleen wel duidelijk dat ergens in haar stamboom elfen en mensen zich hebben vermengd. Merkwaardig genoeg draagt ze op haar linkerbil een soort merkteken, dat aanvankelijk niet meer dan een vlekje leek, maar naarmate Avellana ouder werd en opgroeide, bleek het de vorm van een driepuntige ster te hebben. Het is niet helemaal duidelijk of dit een moedervlek of een tatoeage is, maar Avellana is er in elk geval van overtuigd geraakt dat dit het enige is dat ze van haar ouders heeft meegekregen…

Haar eerste levensjaren bracht ze door in een weeshuis, maar helaas wisselde op een gegeven moment het bestuur van haar tot dan toe veilige haven. De nieuwe directeur merkte op een dag hoe zuiver het kleine meisje zong terwijl ze met haar keukentaken bezig was, en dat, wanneer ze samen met haar vriendinnetjes danste bij de muziek die van de straat naarbinnen drong, zij als vanzelf soepel en elegant bewoog. De gewetenloze man verkocht haar onmiddellijk aan een slavenopkoper om zo zijn persoonlijke inkomen te verhogen. Ook daar werden haar gaven opgemerkt, en ze werd al snel gekocht door een man die hier wel brood in zag.

De volgende jaren werd Avellana door haar meester getraind om haar talenten aan te scherpen en rendabel te maken: ze kreeg muziek- en dansles en leerde hoe ze het best een publiek in haar ban kon brengen, iets waar ze als van nature heel sterk in bleek. Amper volwassen werd ze op 19-jarige leeftijd al verhuurd om feesten op te luisteren, als zangeres en buikdanseres. Met haar lange gitzwarte lokken en smeulende bruine ogen trok Avellana overal de aandacht, en haar sabeldans-act was keer op keer een doorslaand succes.  

Een wild verzet tegen haar onvrijheid groeide evenredig met haar stijgende bekendheid, maar haar meester bewaakte zijn kostbare bezit goed. Hoe vreselijk ze dit gekooide bestaan ook vond, het kon altijd nog erger. Toen ze eenmaal een vaak ingehuurde slavin was, werd haar leven nog zwaarder: haar meester dwong haar om uit de rijkere huishoudens waar ze optrad kostbare voorwerpen te stelen. Avellana bewaarde haar eigen morele afkeer van deze opdrachten, maar was er desondanks zo goed in om de juiste slachtoffers om haar vinger te winden, en vervolgens onopvallend en op het goede moment haar slag te slaan, dat ze steeds vaker op deze manier werd ingezet.

Dit stuitte haar zo tegen de borst, dat ze uiteindelijk stilletjes plannen begon te maken om uit haar slavenbestaan te ontsnappen. Haar meester had haar enkele kleine magische trucjes geleerd, die Avellana in haar optredens gebruikte om het publiek nog sterker in haar ban te brengen. De jonge vrouw besloot haar onvrijwillig verworven vaardigheden tegen haar meester in te zetten: door zorgvuldig spioneren, andere slaven uit te horen, en vervolgens haar handigheid met sloten te benutten, kon ze stilletjes langere blikken werpen op zijn magische geschriften. Op die manier hoopte ze uiteindelijk een spreuk te kunnen leren gebruiken die haar zou helpen bij haar ontsnapping.

Maar voor het zover kon komen, liep een minder handige medeslaaf tegen de lamp tijdens een diefstal. De criminele activiteiten van Avellana’s gehate meester kwamen aan het licht en hij werd de gevangenis ingegooid. Avellana werd samen met zijn andere eigendommen geconfisqueerd en viel aan de staat toe. Haar inmiddels immens grote drang naar vrijheid werd op deze manier weer gefrustreerd, maar gelukkig kwam een aanbod voor de in beslag genomen slaven, waarop ze onmiddellijk inging: door deel te nemen aan een expeditie naar Kelmarane, kon ze haar vrijheid verdienen.

Avellana is vastbesloten om een succes van haar opdracht te maken, en zal er alles aan doen om haar slavenbestaan achter zich te kunnen laten.